Polski „komponent edukacyjny” stanowili prof .dr hab. inż. Tomasz Olejnik, kierownik Katedry Bezpieczeństwa Pracy oraz dr inż. Paweł Wolny, adiunkt z tej katedry.
Zadanie grupy projektowej polegało na zastosowaniu wiedzy z obszaru psychologii ewakuacji, do których należą m.in. gra światłem, kolorami oraz odpowiednio wykonanym malowaniu ścian, aby wpływać na podświadomość osób, które muszą się samo ewakuować z zagrożonych obszarów. Natomiast obszarem zainteresowań polskiej części zespołu dydaktycznego było wskazanie, w oparciu o własne publikacje oraz przegląd literaturowy, najbardziej efektywnych rozwiązań oraz wskazówek.
Do takich należały na przykład informacje jaki wpływ ma natężenie oświetlenia na decyzje o udaniu się w danym kierunku, tj.  człowiek zawsze kieruje się z ciemniejszego obszaru do jaśniejszego i z drogi węższej do szerszej. I tu z pomocą przychodzi umiejętność wykorzystania metod graficznego oszukiwania zmysłu wzroku przy zastosowaniu odpowiednich środków.
Na przykład aby stworzyć wrażenie „poszerzającego się korytarza można zastosować:
Poziome linie- Wprowadzenie poziomych linii, pasków lub wzorów (np. na ścianach, dywanach, meblach) optycznie poszerza przestrzeń
Jasne kolory- Używanie jasnych, chłodnych kolorów na ścianach i dużych powierzchniach sprawia, że pomieszczenie wydaje się bardziej otwarte i przestronne niż ciemne barwy.
Lustra -Strategiczne umieszczenie dużych luster na ścianach wizualnie podwaja przestrzenną percepcję, dając wrażenie większej szerokości
Oceną efektywności projektów zajął się zespół powołany przez Pana Dziekana WIPOŚ prof. dr hab. inż. Pawła Wawrzyniaka, który musiał posiadać nietypowe kwalifikacje do wskazania najlepszych propozycji studentów. Musiały to bowiem być osoby, które w żadnym aspekcie swoich zainteresowań badawczych nie są związane z obszarem ewakuacji. Ponieważ osoby zajmujące się tą problematyką zawodowo mają nieco inne kryteria oceny. W tej ocenie natomiast chodziło o skuteczność przekazu dla osoby, która znajduje się w danej przestrzeni po raz pierwszy i nie jest w żaden sposób przygotowana zawodowo do reagowania na sytuacje zagrożenia.
Komisja pod przewodnictwem dr inż. Doroty Markowskiej wyłoniła zwycięzców:
I miejsce: Pani Milana Titowa
II miejsce: Pani Maria Filimonowa
III miejsce: Pan Denis Kalinowski
Dyplomy na ręce prof. Jewgienija Małyja (koordynatora współpracy) przekazał Dziekan Paweł Wawrzyniak w obecności prof. dr hab. inż. Tomasza Olejnika oraz dr inż. Pawła Wolnego.
Gratulujemy laureatom i życzymy dalszych sukcesów w rozwoju innowacyjnych systemów bezpieczeństwa!
Dalsza część wspólnych działań miała miejsce tuż po uroczystości wręczenia dyplomów. Był to wspólny wyjazd na konferencję SITP  „OCHRONA PRZECIWPOŻAROWA – ZAKOPANE WIOSNA 2026” gdzie prof. Małyj miał wystąpienie (wspólnie płk. dr. Ihorem Ostapienko, który brał udział w konferencji zdalnie) z tematem: „The Drone Revolution in Modern Warfare. An Analysis of Innovative Experience in the Use of Unmanned Systems – Rewolucja w zakresie wykorzystania dronów w nowoczesnych działaniach wojennych. Doświadczenia w wykorzystaniu nowoczesnych systemów bezzałogowych”, natomiast dr inż. Dorota Markowska i dr inż. Paweł Wolny zaprezentowali wyniki prac w obszarze „Propozycja systemowego rozwiązania oznakowań ewakuacyjnych do ukryć i schronów”.